Wislawa Szymborska – Het schrijven van een c.v.

De Poolse dichteres en nobelprijswinnaar Wislawa Szymborska (1923-2012) is in haar gedichten concreet, direct. Het alledaagse verwondert haar en vaak ziet ze een nieuw en verrassend perspectief. Ook in dit gedicht waar ze frustratie over bureaucratie terugbrengt tot de kern die bijna iedereen herkent.

 

Wat moet je doen?
Je moet een aanvraag indienen
en bij die aanvraag een c.v. insluiten.
Ongeacht de lengte van het leven
moet het c.v. kort zijn.
Bondigheid en selectie zijn verplicht.
Vervang landschappen door adressen
en wankele herinneringen door vaste data.
Van alle liefdes volstaat de echtelijk,
en van kinderen alleen die welke geboren zijn.
Wie jou kent is belangrijker dan wij jij kent.
Reizen alleen indien buitenlands.
Lidmaatschappen waarvan, maar niet waarom.
Onderscheidingen zonder waarvoor.
Schrijf zo alsof je nooit met jezelf hebt gepraat
en altijd ver uit je eigen buurt bent gebleven.
Ga zwijgend voorbij aan honden, katten, vogels,
rommeltjes van vroeger, vrienden, dromen.
Liever de prijs dan de waarde,
de titel dan de inhoud.
Eerder nog de schoenmaat dan waarheen hij loopt,
hij voor wie jij doorgaat.
Daarbij een foto met één oor vrij.
Zijn vorm telt, niet wat het hoort.
Wat hoort het dan?
Het dreunen van de papiervernietigers.
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial