Keizerlijke dom van Speyer

Een reisje langs de Rijn

Als je in Duitsland op de snelweg rijdt, ken je ze misschien wel. De borden die je wijzen op bijzondere plekken, steden of bezienswaardigheden. Zo ook bij Speyer, een stad aan de Rijn, zo’n 300 km ten zuiden van Maastricht. Hier staat een kerk, en niet zomaar een, maar de grootste romaanse kerk ter wereld. de belangrijkste van de drie keizerlijke domkerken aan de Rijn en laatste rustplaats van de vier keizers uit de Salische dynastie. Deels verwoest in de Negenjarige oorlog maar gerestaureerd en opnieuw gebouwd in de 19e en 20ste eeuw.

De Salische dynastie

In de crypte onder de kerk liggen de vier vorsten van de Salische dynastie begraven. Koenraad II, Hendrik III, IV en V. Zij regeerden van 1024 tot 1125 als koningen van Duitsland en keizers van het Heilige Roomse Rijk.

Conflict met de paus

Hendrik IV werd bekend om zijn ruzie met paus Gregorius VII, die hem bij Canossa een aantal dagen buiten liet wachten om boete te doen. Dit conflict zou bekend worden als Investituurstrijd en draaide om de invloed die de koning had bij kerkelijke benoemingen. De paus wilde dat kerkelijke benoemingen een louter kerkelijke aangelegenheid zouden zijn. Gregorius stelde dat hij het hoogste gezag had binnen de kerk en dat de kerk boven de wereldlijke macht stond. Uiteindelijk kwam het in 1076 tot een botsing over de benoeming van de bisschop van Milaan. Hendrik verklaarde dat de paus als afgezet moest worden beschouwd. De paus sloeg terug en excommuniceerde Hendrik. Koren op de molen van Hendriks tegenstanders. Voor de koning zat er nog maar een ding op. Vergeving vragen en zorgen dat de excommunicatie werd opgeheven. Dus moest hij op weg naar Canossa waar de paus hem drie dagen blootsvoets in de sneeuw liet wachten. De excommunicatie werd opgeheven maar de strijd tussen paus en koning was nog lang niet voorbij. Tom Holland gaf in zijn boek ‘Canossa’ een spannend en intrigerend tijdsbeeld van de periode van de Middeleeuwen. Klik hier voor een recensie.

Stadsrechten voor Utrecht

Hendrik V verleende Utrecht op 2 juni 1122 stadsrechten. Daarmee heeft Utrecht het op een na oudste stadsrecht van Nederland. In september van datzelfde jaar kwam er met het Concordaat van Worms een einde aan de Investituurstrijd. Vanaf dat moment zouden bisschoppen worden gekozen door de geestelijkheid in bijzijn van de keizer. Hendrik overleed in mei 1125 in Utrecht waar hij was om het pinksterfeest te vieren. Zijn lichaam werd gebalsemd en naar Speyer gebracht waar hij werd bijgezet in de crypte van de Keizerlijke Domkerk. Zijn organen werden begraven in de Domkerk van Utrecht. Een steentje in de kerkvloer herinnert daar nog aan. Als dank voor de goede zorgen ontving het domkapittel van de keizerin weduwe een landgoed bij Richterich, vlak ten noorden van Aken.

Keizerlijke graven in de crypte van de Dom van Spiers

Keizerlijke dom van Speyer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
%d bloggers liken dit: