Toon Tellegen – Miniscule Oorlogen

We herdenken het einde van de Eerste Wereldoorlog, 100 jaar geleden. Laten we niet vergeten hoe we zelf in ons eigen leven ingegraven kunnen zijn in onze eigen loopgraven van waaruit we onze eigen kleine oorlogen voeren. Toon Tellegen schreef er een prachtig gedicht over.

Er bestaan kleine oorlogen,
die niet met het blote oog zichtbaar zijn.

Verstandige mensen doen alleen aan zulke
oorlogen mee
als ze er de tijd en de vertwijfeling voor vrij
kunnen maken.

Kanonnen bulderen maar wat
en kogels dwarrelen doelloos op doelwitten
af.

Niemand geeft bevelen,
niemand trekt zich overhaast en in wanorde
terug.

Gewonden verbinden hun eigen wonden,
kermen zachtjes of onhoorbaar, doen hun
eigen haar weer goed.

Vijanden zijn eigenlijk vrienden,
graven zich stroef en onopvallend in.

Zulke oorlogen zijn te klein om invalide
van te raken
of aantoonbaar dood van te gaan.

Ze eindigen nooit of hooguit met een vrede
die niet noemenswaardig is.

Ze geven pijn en verstrooiing,
alleen de pijn is groot.

Toon Tellegen, Miniscule Oorlogen (niet met het blote oog zichtbaar)
Amsterdam, 2013.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial